23 feb 2019

Galicia celebra o Día de Rosalía con alborada e caldo de gloria
A fundación de Padrón anima a todos a conmemorar o día 24
Como bos galegos, a gastronomía e a música non poden faltar na conmemoración do Día de Rosalía, o 24 de febreiro (data do seu nacemento), polo que a fundación que leva o seu nome en Padrón convidou onte a toda Galicia a preparar o caldo de gloria e a saudar o festexo cunha alborada. Son as dúas propostas principais do programa para o día 24 da Fundación Rosalía de Castro, que deu a coñecer o seu presidente, Anxo Angueira. Xunto a el estiveron a escritora Ledicia Costas, encargada de preparar este ano o caldo de gloria, e Oli Xiráldez e Gustavo Couto, da Asociación de Gaiteiros Galegos, que colabora na alborada global.

Anxo Angueira animou aos galegos a cociñar, por terceiro ano, o caldo de gloria, xa sexa no ámbito público, dende comedores escolares e a hostalaría, ao privado, nas casas de cada un. Lembrou que Rosalía fala desa comida tan galega no poema Miña casiña, meu lar, que relata «a épica invisible doméstica dunha muller» que dá unha lección de como «sobrevivir e mesmo ser feliz a pesar da penuria e as adversidades», dixo. A escritora Ledicia Costas, Premio Nacional de Literatura Infantil e Xuvenil de España no 2015, declarouse «emocionada» por ter a oportunidade de poder preparar o caldo de gloria. Tanto a alborada global como o caldo de gloria celebraranse o día 24, pero este xoves a Casa da Matanza acollerá a plantación na súa horta dun carballo de Gernika, acto ao que asistirá a presidenta das Juntas Generales de Biscaia. O venres, en Padrón, celébrase a segunda Gala Rosaliana, organizada polo Concello en colaboración coa fundación. Onte, Oli Xiráldez e Gustavo Couto interpretaron un anaco da Alborada de Rosalía, unha peza musical con letra da propia poeta, que animaron a dar a todos os músicos, non só aos gaiteiros.





PADRÓN / LA VOZ 19/02/2019 05:00 H

28 ene 2019





30 de xaneiro
Dia Escolar da Non Violencia e a Paz



Celebramos a efeméride con distintas actividades: Podes visitar a exposición de embaixadores en activo da paz da ONU que temos no primeiro andar do centro, podes ler un glosario sobre non violencia paz e bo trato recompilado por Unicef, podes poñer a tua frase ou desexo no taboleiro que temos preparado, e tamén podes asistir o concerto de profesores, alumnos e antigos alumnos.
Non esquezas entrar en YouTube e ver a "Historia de punto" Unicef. Fixo que che vai gustar!






17 oct 2018


Morre a soprano Montserrat Caballé


A soprano Montserrat  Caballé morreu na madrugada do sábado 6 ós 85 anos no hospital Sant  Pau de Barcelona, onde se atopaba ingresada desde mediados de setembro por un problema de  vesícula, segundo informaron fontes hospitalarias.
Falar de Montserrat  Caballé (Barcelona, 12 de abril de 1933- 6 de outubro de 2018) é falar dunha auténtica lenda. Pola súa milagrosa voz, e tamén pola súa desbordante personalidade, a gran soprano catalá era, probablemente, a última gran diva do canto.

Coa súa morte, desaparece unha voz única, irrepetible, unha das sopranos máis importantes do século XX.
Caballé era esa simpática señora que cantaba “Barcelona” xunto a Freddie Mercury na universal cita olímpica de 1992.
Artisticamente, gañouse sempre o respecto dos grandes directores cos que actuou en teatros e auditorios de todo o mundo e protagonizou memorables gravacións. Falamos de nomes de referencia como  Herbert  von  Karajan,  Georg  Solti, Carlo  Maria  Giulini,  Riccardo  Muti, James  Levine,  Riccardo  Chailly.
A dedicación ao belcantismo e o gran repertorio lírico francés e alemán centraron a súa carreira durante décadas, compartindo escenario con artistas do canto como José Carreiras, Jaime  Aragall, Plácido Domingo, Alfredo  Kraus ou Carlo  Bergonzi.


1 oct 2018




DE NOVO AQUÍ
Ola a todos/ as De novo convosco para comezar un curso que aínda que agora promete ser longo, antes de que nos deamos conta rematará. Aí vai a fotografía otoñal coa que sempre empezamos acompañada esta vez dun poema do escritor francés Paul Verlaine. Desexarvos bo curso e que todas as actividades que estamos a preparar sexan gratamente dimanizadoras.

“Chanson d’automne”
Les sanglots longs
Des violons
De l’automne
Blessent mon coeur
D’une langueur
Monotone.
Tout suffocant
Et blême, quand
Sonne l’heure,
Je me souviens
Des jours anciens
Et je pleure
                                                                           Et je m’en vais
                                                                          Au vent Qui m’emporte
                                                                           Deçà, delà,
                                                                           Pareil à la
                                                                             Feuille morte.
                                                                                  Paul Verlaine, 1866

                                                                           
Canción de outono
Os saloucos máis fondos
do violín do outono
son igual
que unha ferida na alma
de  congoxas estrañas
sen final.

Tembloroso lembro
esta fuxida do tempo
que se foi.
Evocando o
pasado e os días afastados
chorarei.

Este vento leva
o onte de tebra
que pasou,
unha mala borrasca
que levanta follaxe
como eu.

Paul Verlaine, 1866